Het is zover, de Brabander Jack Hendrickx loopt op 29 oktober in Etten–Leur zijn 300ste marathon. En daarom volgt hier een terugblik op zijn imposante marathoncarrière, die in 1993 begon met de Marathon van Rotterdam.

In 1993 begonnen zegt u, jawel, en nu een kleine 14 jaar later staat de teller dus op 300 stuks …….! Dat gaat wel heel erg hard hoor ik u denken en is dit wel gezond, vraagt u zich misschien af. Tegenvraag hier op als u hem kent, ziet hij er dan slecht uit? Geen ja maar ….., het is JA of NEE. Ik denk het te weten …. maar zeg het niet, dat mogen jullie doen! Feit is dat Jack Hendrickx na een leven van uitgaan met de nodige biertjes onder handbereik, op een bepaald ogenblik in zijn leven tot de vervelende conclusie kwam dat hij daar toch wel op uitgekeken was. De wekelijkse bezoeken aan de plaatselijke voetbalclub eindigden meestal in de sportkantine, daar waar het volgens hem berengezellig was!
Ook in de talrijke cafés in z’n geboortedorp Putte was hij in die periode een graag geziene gast, waarom?
Dat hoef ik toch niet op te schrijven, dat kunt u zelf wel verzinnen!

Stilaan is dan het lopen in zijn leven geslopen en nu zoveel jaren later kan hij niet meer zonder dat lopen. Het is niet alleen een deel van z’n leven, nee het is één van de belangrijkste, zoniet het belangrijkste in z’n leven! Dat bleek enkele jaren geleden eens, toen ik hem in het ziekenhuis opzocht. Hij had een teen gebroken en kon dus niet lopen. Hij lag als een klein kind te jammeren en de tranen stonden in z’n ogen, ook al waren de verpleegsters erg aardig voor hem!
Door de week is hij ‘s middags rond de klok van vijf steevast aan het trainen op de Putseweg. Tussen Putte en Hoogerheide, gelegen in de Brabantse Westhoek, tegen de Belgische grens aan. Alle automobilisten, fietsers en voetvangers die regelmatig gebruik maken van deze verbindingsweg kennen hem dan ook.
Misschien is hij ook wel verslaafd aan lopen en dan speciaal aan de marathons!

Marathons
Hij startte vele malen in de befaamde Rotterdam Marathon, meer dan 10x. Soms als Pacer van het befaamde Pacersteam van Runnersworld, om anderen te helpen hun droom om een marathon binnen een bepaalde tijd te verwezenlijken, waar te maken. Ongeveer 7 maal Amsterdam gelopen, vindt deze loop één van de prachtigste stadsmarathons en vindt zichzelf een echte ‘topper’ als hij het Olympisch Stadion binnenkomt, en dat mag ook! Vanzelfsprekend staat Jackie uiteraard aan de startstreep in de gezelligste Marathon in Europa -Eindhoven- en is er ook elke keer weer over de finish gegaan, al meer dan 10 maal! Was er al eens ‘ballonnenman’, dat betekent dat je naast je eigen 42er ook nog voor moet zorgen dat er andere mensen op ‘tijd’ arriveren. En dat is een verantwoordelijke job, soms krijgen die Pacers er een vergoeding voor en niet zo’n klein beetje ook!

De Marathon van Enschede/Twente staat traditioneel elk jaar in z’n agenda, heeft deze een stuk of acht keer gelopen en altijd met succes. Eens was hij met de trein vertrokken naar deze marathon en er was geen conducteur op komen dagen. Dus geen trein en hij kon niet meer op tijd in Enschede zijn. Daar zal wel een stevige vloek om gelaten zijn, denk ik en u ook, u kent hem toch ook?
Meer dan 10 maal de Midwinter van Apeldoorn vaak in de kou, regen en sneeuw. Want het heet niet voor niets: ‘de Midwinter Marathon, door de bossen en de hei van Apeldoorn’. Ook Leiden mocht hem evenzoveel maal aan de start zien, want hij geniet enorm van de sfeer bij deze marathon, althans dat zegt hij en we zullen hem maar geloven. Voor Jack is het in ieder geval tot nu toe nooit ‘Lijden in Leiden’ geweest, maar wat niet is kan nog komen, maar dat weet hij als geen ander!

Was ook regelmatig te zien in de zogenaamde ‘kleinere’ marathons. Kleinere marathons dan qua deelnemers, maar voor een loper en loopster blijft de afstand steeds hetzelfde. Alleen de entourage bij de ‘grote’ jongens is wat hectischer en wat sfeervoller. Maar die anderen hebben ook hun charmes, zoals met een paar loopsters en lopers over eenzame wegen door de uitgestrekte polders en soms loop je kilometers helemaal alleen.

Hieronder in willekeurige volgorde een samenvatting:
In het Drentse Diever heeft hij een vast adres om te overnachten. Reeds meer dan 30x (!) heeft hij daar een marathon uitgelopen, zoals de marathons door het Drents Friese Wold in maart, de Midzomeravond Marathons daar ter plaatse eind juli en in december de befaamde Dieverzandboscross Marathons, 42 kilometer door het bos met de heuveltjes en door het mulle zand. Stoempen tegen de elementen, dan is hij in z’n sas! Regelmatig trok hij de ‘stoute schoenen’ aan in het nabij gelegen Dieverbrug, want daar organiseren ze ook marathons en dan is Jack niet ver uit de buurt.
Vaste klant is hij eveneens in het Brabantse Hilvarenbeek. Ook hier loopt hij jaarlijks de Beekse Marathon. Moet wel zegt hij, ik heb daar veel vrienden! Over de golvende wegen van de Limburgse Mergelland Marathon staan Jacks voetstappen. Stille getuigen van zijn strijd tussen het bronsgroen eikenhout.

Den Haag, Schoorl, Glazenstad, Oirschotse Heidemarathon, Drenthe Marathon in Klazienaveen, Slachtemarathon, Cranendonck, Amersfoort, Purmerbosmarathon in Purmerend en Hoorn. Jack dacht dit jaar op 14 mei, wat Han kan, kan ik ook, dus op naar de marathon HAN-KAN. Almere, de Binnenmaas als voorbereiding op Rotterdam. Trok diverse malen op een zondag de aandacht in de Utrechtse binnenstad en is ook al eens lopend gesignaleerd onder de plaatselijke Domtoren tijdens de Utrecht Marathon.
In het Land van Maas en Waal, om er de Maas en Waalse Dijkenloop te doen, met aankomst in Beneden Leeuwen warm, heel warm kan het er zijn! Vraag het maar aan Jackie hij heeft er diverse marathons gelopen bij temperaturen tegen de 30 graden.
Eén keer vond hij er niks meer aan en wilde uitstappen maar ….. er was geen vervoer naar de finishplaats, dus de sukkel mocht door de hitte z’n tocht vervolgen. U zult wel zeggen, daar wordt je sterk van, maar toch!

Hij houdt tot op de dag van vandaag vol dat hij geen beren heeft gezien in de Beren Marathon op Terschelling! In Wormerveer was hij nog nooit geweest en kwam er dan eindelijk toen er daar een marathon werd georganiseerd, die van DTS. De Kroegenmarathon in Roelofarendsveen van dit jaar was een kolfje naar zijn hand. Immers hij kon als voormalige kroegbezoeker deze zeker niet laten ’lopen’, ze gingen namelijk dwars door een kroeg! Al deze marathons hebben en hadden geen geheimen voor Jack, allemaal gelopen, sommige meerdere keren. De 10 daagse van Soerendonk is gelopen vlak voor kerst in 2002, 10 dagen achter elkaar een marathon lopen en wel in competitieverband. Dat betekent wel doorrennen, want je collegalopers die zich ‘je vrienden’ noemen zitten je op de hielen, ze willen voor jou finishen en dat wil jij nou net niet!

Komt ook ‘graag’ eind november naar Urk voor de jaarlijkse Zuiderzee Marathon, om hier zich soms af te vragen: “wat doe ik hier en waarom doe ik dit?”
Rond Sint-Nicolaas kom je hem in Terneuzen tegen, bij de aflosmarathon van DOW Terneuzen, niet als estaffete-loper, nee, maar wel als individuele loper.
Brabant Marathon is dicht bij huis, dus daar moet je volgens hem elk jaar bij zijn. Niets op tegen, toch? Gaat hier dit jaar z’n 300ste marathon binnenhalen!
Z’n 299ste was op 14 oktober, de éénmalige marathon Dwars door Drenthe. Van Hoogersmilde naar Emmen. Over die ene lange weg de N381 en maar praten tegen jezelf dat er hoe dan ook een einde aan komt, ook voor Jack was dat het geval. Het eerste wat hij na afloop tegen me zei was, ”dasnoudrenthe”, de insiders weten wat dat betekent.

Buitenland
Dan naar het buitenland, zo mogelijk nog indrukwekkender als het bovenstaande! Om maar met de ‘groten’ te beginnen, dan hebben we dat maar gehad:
Van de New York City Marathon heeft hij ook een medaille, van Berlijn zelfs twee stuks en van Londen heeft hij een startnummer en bijbehorende versierselen. Uiteraard heeft hij in Parijs de Marathon gelopen en was de nacht nadien ongetwijfeld te vinden in één van de beroemde Parijse nachtclubs en gelijk heeft hij. Na inspanning volgt ontspanning en zeker na een Franse marathon! Was ook eens in Scandinavië en is naar het verre Sidney geweest om ….. er de marathon te lopen.
Vindt Rome een prachtige marathon en wil deze zeker nog een keer lopen. De stad heeft een grote indruk op hem achtergelaten, volgens hem één brok geschiedenis, dat geloven wij onmiddellijk. Na afloop van de marathon van Barcelona zong hij uit volle borst ‘het Spaanse graan heeft de orkaan doorstaan‘. Waarom hij dat zong? Vraag het hem zelf maar. Toen de Hamburg Marathon gedaan was is hij vast en zeker op een drafje naar de wereldberoemde Reperbann gegaan. Al was het maar om later te kunnen zeggen “daar ben ik ook geweest”!

Heeft ook een finishcertificaat van de Marathon van Bonn. Het lopen van marathons bracht hem zelfs in Siberië, namelijk de Marathon van Omsk, was hier meerdere keren en vertelde “ik werd er als een vorst behandelt”. Geen wonder dat hij er zo snel mogelijk terug naar toe ging! Heeft ook meerdere malen een uitstapje gemaakt naar Mexico om daar marathons te voltooien en liep de dag erna met een echt Mexicaanse sombrero op, echt waar. Zelfs in de uitslag van de Marathon van Peking staat hij, had na afloop wel kleine oogjes, hoe zou dat nu komen? En wat te denken van deze, Bangkok in Thailand, zelfs daar kennen ze hem! Wat dichter bij huis, in het Franse Orléans, heeft er in plaats van de man met de hamer, de beroemde Maagd van Orléans tegen het einde van de marathon gezien, althans dat zijn zijn woorden, ik heb dat niet verzonnen. De Hunsruck Marathon in een glooiend landschap bij extreme hitte, dik 30 graden. Keulen gelopen en een echte Keulse pot gekocht en de Dom bezocht. Was zelfs gast aan tafel bij de speciale gezant van Fidel na afloop van de Marathon van Cuba en dat kan niet iedereen zeggen! En ik zou het bijna vergeten: de marathon der marathons van Marathon naar Athene met aankomst in het fameuze Panathinaiko Stadion was volgens hem een indrukwekkend moment en dat geloof ik graag. In de Belgische hoofdstad Brussel, was hij dit jaar ‘haas’ van de 4.15 groep. Met succes daverde hij door de Brusselse straten met een hele bende volgers achter hem aan. Heeft alle 5 uitgaven van de Louis Persoons Memorial in het Belgische Genk gelopen. Hij kan bijzonder goed overweg met de inrichter van deze marathon, die ons elk jaar weer verwent na afloop met heerlijke belegde broodjes en een kop soep. Verder in het Belgische, jaarlijks de Marathon ‘De Nacht van Vlaanderen’. Op een vrijdagavond begin juni met start om 20.00 uur in Torhout en dan een nachtelijke tocht door de omgeving met de opmerking dat hij hier éénmaal deelnemer was aan de 100 km en deze heeft volbracht, prachtig toch?

Traditioneel De Gulden Sporen Marathon begin juli, met start om 9.00 uur in Kortrijk en dan zo snel mogelijk naar Brugge, Toen we eens na afloop van deze toer in Brugge op een terras gingen zitten bestelde hij 2 koffie. Die koffie die kwam en ……. even later de rekening! Jack zou betalen maar schrok zich te pletter. Daar heeft hij het nu nog over, daar kun je aardig wat pakken koffie van kopen is zijn oordeel!!
Is de laatste jaren ook van de partij in september bij de In Flanders Fields Marathon die van Nieuwpoort naar Ieper gaat. Ook met de koersdirecteur van deze marathon, d’n André, is hij dikke vrienden, lachen dat die twee kunnen. En het gaat maar door …… !
Stond zowel aan de start in Overpelt met z’n beddenmarathon, als in de Gentse Marathons toen die er nog waren. Evenals Antwerpen, ook die is van de kalender afgevoerd. Gelukkig nog wel de MaasMarathon met start en aankomst in Visé en lopen langs de boorden van de Maas. Beernem is er ook niet meer, enenals Vlaanderen Loppt. Was ook deelnemer aan de Pistemarathon in Schaarbeek.

In de Duitse Eifel de loeizware Monschau Marathon afgewerkt in de zomer. Ook is hij in januari eens naar Kevelaer geweest en niet zoals mijn oma vroeger, op bedevaart. Nee om te lopen natuurlijk, de Marathon daar ter plaatse, wat anders! En tijdens die race begon het te sneeuwen en Jackie houdt alleen maar van mooi weer, daar hadden ze hem dus weer eens te grazen! In Steinfurt, achter Enschede is hij ook geweest, evenals in Gelsenkirchen, om er de Bertlicher Strassenlauf te doen, 42 kilometer wel te verstaan. In november, het kan niet missen, jaarlijks te gast in de Rursee Marathon om rond de Rursee de twee en veertiger te rennen. De speaker ter plaatse zegt zowat elke 30 seconden “Die Rurseemarathon”, maar daar wen je ook aan! Was al eens deelnemer begin december aan de gruwelijke Siebengebirge Marathon in Duitsland. Dwars door het slijk en finishen binnen in een sporthal. Klimmen en dalen in de modder, over die zeven bergen, doe het maar! Jackie heeft hier absoluut geen zin meer in en ik kan me er wat bij voorstellen.

De Marathon van Kasterlee vind ie prachtig, heuveltjes op en af en door het bos. Maar het belangrijkste komt na afloop, een bord spaghetti en een onvervalste Belgische Leffe, dit voor de liefhebbers en hij zegt dat hij geen druppel alcohol meer drinkt, het zal wel. Maar als het voor niks gaat zal hij vast niet achteraan in de rij staan!
Je kunt hem de laatste jaren in oktober steeds vinden in de Belgische Kustmarathon, die voornamelijk langs het water gaat. Van De Panne naar Oostende maar wel met het ‘windje mee’ en daar is d’n Jack wel voor te vinden, had u iets anders verwacht?

Conclusie
Na dit betoog zult u wel zeggen, leuk verhaal of niet, dat mag u zelf bepalen. Maar wat wij tot nu toe mistten waren zijn tijden en daar is het toch voor een groot deel om te doen als je je zoals De Jack je ‘hardloper’ laat noemen! Oké u heeft gelijk, hier komen een paar cijfers voor de statistieken: snelste marathon 3.09 langzaamste marathon, weet hij niet meer …….! Maar bijna alle marathons onder de 4 uur en de meeste tussen 3.20 en 3.45. Toch niet slecht als je de laatste jaren bijna wekelijks aan de start staat van een marathon en bij hem gaat hoe dan ook de tijdlijn van het leven door. Maar hij zal doorgaan tot de dag dat hij het marathonlopen niet meer leuk vindt, zegt hij. En voorlopig is dat nog niet het geval. Dus zal hij nog vaak aan de start staan van een marathon. Kortom ze zijn nog niet van olijke Jack vanaf. Volgende week staat hij weer aan de startlijn van de volgende marathon en de week nadien weer. Maar nu is het even tijd om stilte staan bij deze prachtige mijlpaal.

Ik heb getracht een beeld te schetsen van waar Jack zoal heeft gelopen en realiseer me, dat het niet volledig is.
Om maar wat te noemen, in de 6uur van Steenbergen is hij gestart, en in nog meer van dat soort evenementen, zoals de 6 uur van Gistel. De 6 uur van Heerde, op een baan rondjes draaien, je zou er gek van kunnen worden! Maar vindt het tegenwoordig genoeg als hij de marathonafstand in deze wedstrijden heeft gehaald en dan is het vaak kappen …….. en geef hem eens ongelijk!

Ook u zult wel erg onder de indruk zijn, van waar hij allemaal al geweest is. Maar er zit wel een luchtje aan al die verre reizen!
Namelijk, hij gaat natuurlijk niet alleen om te lopen uren in een vliegmachine zitten. Wie wel? Nee, meneer is wel zo verstandig om er maar gelijk vakanties van te maken en vertelt na terugkomst dan ook regelmatig zonder blikken of blozen dat hij buiten de marathons niet of nauwelijks heeft gelopen. En weet u wat mij dan het meest verbaast, hij geneert zich er niet eens voor!
Raar mens, die Hendrickx.

Slotwoord
300 marathons uitgelopen in nog geen 14 jaar, hier past maar een antwoord op: Jack GEFELICITEERD.

Ook namens je directe loopvrienden René van Dorst, René Joosten en Jean Antoin van de Rijzen en natuurlijk van alle loopsters en lopers die op wat voor manier een band met jou hebben, dat zijn er heel veel.